Teknopedi - LCD Televizyonlar

LCD Televizyonlar

LCD, Türkçesi sıvı kristal ekran anlamına gelen "Liquid Crystal Display" sözcüklerinin kısaltmasıdır. Sıvı kristaller 1888 yılında Avusturyalı botanikçi Fredreich Rheinizer tarafından keşfedildi. Bunlar laboratuar koşullarında hem sıvı hem de katı maddeler gibi özellikler gösteriyorlardı. Örneğin ışığı katı bir kristal gibi yönlendirirken bir sıvı gibi bulundukları kabın biçimini alıyorlardı. 1960'lı yıllarda bazı likid kristallerin üzerlerine elektrik potansiyeli uygulandığında ışığı kırma özelliklerinin değiştiğinin bulunmasıyla bu keşif çok önem kazanmış oldu.

	Bölüm Seçimi:

LCD ekran, arada sıvı kristal tabakanın olduğu iki polarize filtreden oluşur. Sıvı kristaller üzerine elektrik potansiyeli uygulandığında filtre sayesinde polarize olmuş ışık karşıya geçebilecek duruma gelir.

Bildiğiniz gibi önceleri hesap makinesi gibi basit araçlarda bulunan iki renkli basit LCD ekranlar, zaman içinde giderek geliştirildi ve günümüzde olduğu gibi renkli ve büyük ekranlı yüksek çözünürlüklü televizyonlarda kullanılır duruma geldi. LCD ekranların yapısı ilk anda karışık gibi görünse de bazı fizik kurallarını bilirseniz konuyu anlamanız çok kolay. Sıvı kristaller çubuk biçiminde moleküllerden oluşur, elektrik potansiyeli altında bu moleküller aynı yöne doğru yönlendiğinden üzerlerine düşen ışık dalgalarının yönünü değiştirirler, yani polarize ederler.

Yıllardan beri önceleri hesap makinesi ve saatlerde daha sonraları bilgisayar ve televizyonlarda kullanılan LCD ekranların temel çalışma biçimi buna bağlıdır. LCD ekranlar arada sıvı kristal bulunan iki polarize filtreden oluşur. Bu filtreler ışığı polarizasyon ettikleri yön birbirlerine dik olacak biçimde yerleştirilmiştir. LCD ekranlarda görüntüyü sağlayan ışık ekranın alt kısmına yerleştirilmiş ince ve uzun bir floresan ampülden sağlanır. Bu ışık kaynağında üretilen parlak ışık LCD ekranın arkasında bulunan ayna ve saydam bir tabaka yardımıyla düzgün olarak dağıtılır. Üretilen bu ışık önce ekranın arkasında bulunan birinci polarize filtreden geçer. Bu filtrede polarize olan ışık bu biçimde sıvı kristalin bulunduğu tabakaya ulaşır.

Normal koşullarda önceki filtrenin polarize ettiği ışık sonraki filtrenin polarizasyon yönü dik olduğundan karşı tarafa geçmez. Böylece ekranın karşısında bulunan izleyici herhangi bir renk veya görüntü görmez. Bu iki polarize filtre arasındaki boşlukta bulunan sıvı kristale bir elektrik potansiyeli uygulandığında kristallerin yönü ve ışığı kırma biçimi değişir. Böylece ekranın arkasından yansıyan ışığın elektrik potansiyelinin miktarına bağlı biçimde bu iki polarize filtreyi geçmesi mümkün olur. Ekranda renklerin oluşması için CRT televizyonlarda olduğu gibi kırmızı, yeşil ve mavi renklerde birimler kullanılır. Bu durumda ekranda görülen her görüntü noktası yani piksel bu üç rengin karışımından oluşturulur.

Yazı aşağıda devam ediyor...

Yazının devamı

Avantajları

LCD ekranda CRT televizyonlarda olduğu gibi kırmızı, yeşil ve mavi renklerle diğer renkler üretilir.

LCD televizyonlar eskiden beri kullanılan CRT televizyonlara göre küçük ve hafiftirler, bunun yanında daha az enerji harcarlar. LCD ekranlı televizyonlar büyük boyutlarda ve yüksek çözünürlüklü olarak üretilebilirler. Çoğu eski model CRT televizyonlarda görülen gözü rahatsız eden titreme LCD ekranlı televizyonlarda görülmez. Plazma ekranlarda uzun süre aynı sabit görüntü izlenirse ekranda kalıcı gölgeler oluşur ve başka bir görüntüye geçilse de bu gölgeler uzun süre yok olmaz. LCD televizyonlarda uzun süre sabit görüntü izlenirse böyle gölgelenmeler oluşmaz. Günümüzde LCD televizyonların fiyatları rekabet ve gelişen teknoloji yüzünden oldukça düşmüş durumda.

Dezavantajları
LCD ekranların kontrast oranı yani mutlak beyaz ile siyah arasındaki renk tonu sayısı CRT ve plazma televizyonlara göre azdır. LCD ekranlarda piksellerin yenileme hızı CRT televizyonlara göre oldukça yavaştır. Bu özellikle hızlı değişen görüntülerde çok önem kazanır, bazı eski teknolojili LCD televizyonlarda bir futbol maçı sırasında topun hareketini izlemek zorlaşabilir. Bu dezavantajları aşabilmek için üretici firmalar sürekli bir çalışma içindeler. Son zamanlarda piyasaya sunulan yüksek çözünürlüklü (HD) LCD televizyonlarda kontrast oranı ve yenileme hızı çok iyileştirilmiştir.